Classics in European Languages - Vijf weken in een luchtballon (geïllustreerd) E-boek


Classics in European Languages - Vijf weken in een luchtballon (geïllustreerd) - Jules Verne pdf epub

PRIJS: GRATIS

INFORMATIE

TAAL: NEDERLANDS
GESCHIEDENIS: januari 2016
AUTEUR: Jules Verne
ISBN: 1230000910743
FORMAAT: PDF EPUB MOBI TXT
BESTANDSGROOTTE: 11,91

UITLEG:

Den 14den Januarij 1862 was er een groote samenloop van toehoorders bijde zitting van het Koninklijk Aardrijkskundig genootschap te Londen,Waterloo Place, 3. De president, sir Francis Maris, deed aan zijnegeëerde medeleden eene belangrijke mededeeling in eene redevoering,die dikwijls door toejuichingen werd afgebroken.Dit zeldzame stuk van welsprekendheid eindigde met eenige overdrevenespreekwijzen, waaruit de vaderlandsliefde ten volle bleek.''Engeland is altijd het voornaamste volk geweest doorde onverschrokkenheid zijner reizigers in aardrijkskundigeontdekkingen. (_talrijke toejuichingen_.) Doctor Samuel Ferguson, eenzijner roemrijkste inwoners, zal zijn oorsprong geene schande aandoen(_van alle kanten_: Neen! neen!) Deze poging zal, als zij gelukt(_zij zal gelukken!_) al wat men tot hiertoe van de aardrijkskundevan Afrika weet met elkander verbinden (_algemeene goedkeuring._) en,als zij mislukt (_nooit! nooit!_), zal zij ten minste van een derstoutmoedigste plannen van het menschelijk genie getuigen! (_hevigstampen met de voeten._)''''Hoezee! hoezee!'' riep de vergadering, door deze treffende woordenopgewekt.''Hoezee voor den onverschrokken Ferguson!'' riep een der uitbundigstetoehoorders.Kreten van verrukking weergalmden. De naam van Ferguson kwam op iederslippen, en wij hebben reden om te gelooven, dat hij er veel bij wondat hij door Engelschen werd vermeld.Daar toch waren talrijke, vergrijsde, vermoeide en onverschrokkenreizigers, die de geheele wereld hadden doorkruist! Allen warenontsnapt aan schipbreuken, branden of de tomahawks der Indianen, deknodsen der wilden, de strafpaal en de magen van Australiërs, maarniets kon het kloppen van hun hart bedwingen gedurende de redevoeringvan sir Francis Maris, en naar menschen geheugen was dit de schoonsteuitslag eener aanspraak in het Koninklijk Aardrijkskundig genootschapvan Londen.Maar in Engeland bepaalt zich de geestdrift niet alleen totwoorden. Er werd terstond gestemd over eene tegemoetkoming voor dendoctor Ferguson, welke 2500 pond sterling beliep. De belangrijkheidder som was geëvenredigd aan de belangrijkheid der onderneming.Een der leden van het gezelschap verzocht den president het woord,ten einde te vragen of doctor Ferguson niet officieel voorgesteldzou worden.''De doctor stelt zich ter beschikking der vergadering,'' antwoorddesir Francis Maris.''Laat hem binnenkomen,'' riep men, ''laat hem binnenkomen! Het is goedeen zoo buitengewoon stoutmoedig man te zien!''''Misschien heeft dit ongeloofelijke voorstel geen ander doel gehaddan om ons te misleiden,'' zeide een oude kommodore.''En als doctor Ferguson niet bestond!'' riep eene andere stem.''Dan zou men hem moeten vinden,'' antwoordde schertsend een lid vandit deftige genootschap.''Laat doctor Ferguson binnenkomen,'' zeide sir Francis Maris.De doctor trad binnen te midden van donderende toejuichingen, nietin het minste ontroerd.Het was een man van ongeveer veertig jaar en van gewonelichaamsgestalte; zijn bloedrijk gestel verraadde zich door eenehoogroode kleur; hij had regelmatige trekken, met een neus in degedaante der voorsteven van een schip, gewoonlijk de neus der menschen,die tot ontdekkingen voorbeschikt zijn, genoemd; zijne zachte meerverstandige dan stoutmoedige oogen zetten eene groote bekoorlijkheidbij aan zijne gelaatstrekken; zijne armen waren lang en zijne voetenzette hij neder met al de deftigheid van een grooten looper.Die kalme deftigheid vertoonde zich in den geheelen persoon desdoctors, en niemand kwam het in de gedachte eenig vermoeden tekoesteren, dat hij het werktuig van de onschuldigste misleidingkon zijn.Ook hielden de toejuichingen slechts op, op het oogenblik dat doctorFerguson door een zacht gebaar stilte verzocht; hij ging naar denarmstoel, die voor zijne voorstelling was gereed gemaakt; vervolgensrechtop staande hief hij den rechter wijsvinger omhoog, opende denmond en sprak dit enkele woord: ''Excelsior!'' [1].Neen, nooit had een voorstel van lord Palmerston om gelden te vragenvoor het bezetten der rotsen van Engeland een zoo goeden uitslaggehad. De redevoering van sir Francis Maris was ver overtroffen. Dedoctor toonde zich te gelijk verheven, groot en edel.De oude kommodore, volkomen met dien zonderlingen man verzoend,verzocht de ''volledige'' opneming van de redevoering Ferguson in ''deBulletins van het Koninklijk Aardrijkskundig genootschap van Londen.''Wie was dan toch die doctor, en aan welke onderneming ging hijzich wijden?De vader van den jongen Ferguson, een dapper kapitein ter zee, hadzijn zoon, van diens prille jeugd af, deel doen nemen aan de gevarenen avonturen van zijn beroep. Dit waardige kind, dat nooit de vreesschijnt gekend te hebben, toonde reeds vroegtijdig een levendigengeest, een begrip van onderzoek en eene merkwaardige geneigdheid tot dewetenschappen; daarenboven legde hij eene groote behendigheid aan dendag om zich uit de verlegenheid te helpen; hij was met niets verlegen,zelfs niet met het gebruik zijner eerste vork, waarin de kinderen inhet algemeen zoo zelden slagen.

......